Ptak, typowy dla wód śródlądowych, pojawia się w dużych stadach nad Bałtykiem, towarzysząc okrętom daleko od wybrzeży. Najczęściej gnieździ się na zarastających jeziorach i w starorzeczach. Szczególnie liczne kolonie znajdujemy na Mazurach, Pomorzu i w Wielkopolsce. Swoim wyglądem przypomina nieco białego gołębia, ma jednak dłuższe od niego skrzydła i lżejszy lot. Od innych gatunków dość łatwo ją odróżniamy po czekolado-wobrązowej głowie, ale jesienią i zimą głowa ma opierzenie białe. Długość ciała ok. 40 cm, ciężar ok. 250 g.

Mewa śmieszka bardzo upiększa krajobraz naszych jezior. Wytrwale unosi się w powietrzu i bije miarowo skrzydłami, by tylko od czasu do czasu osiąść na wodzie lub wylądować na wystających z wody kołkach lub pływających gałęziach. Główne jej pożywienie stanowią owady: jętki, ważki, komary, chruściki, które łapie w powietrzu lub zbiera z powierzchni wody. Ryby zjada tylko martwe lub chore, nieruchomo unoszące się na wodzie.Nie wiadomo dlaczego nazywamy ją „śmieszka", gdyż dźwięki, które wydaje w niczym nie przypominają śmiechu.

Mewy śmieszki gnieżdżą się zawsze w tym samym miejscu, zakładając gniazda na pływających wysepkach lub na kożuchach przegniłych roślin. Ścielą je z liści, łodyg i zeschłych trzcin. W pierwszej połowie maja samica składa 3-4 jaja. Po 24 dniach wykluwają się pisklęta.

Kolonia pustoszeje w końcu lipca. Przed zimowym odlotem ptaki szczegól­nie licznie gromadzą się na wybrzeżu Bałtyku. Wracają w połowie marca lub na początku kwietnia.