Wydra jest znakomicie przystosowana do życia w wodzie, od której oddala się tylko w wyjątkowych sytuacjach. Osiąga 1,5 m długości, z czego 1/3 przypada na ogon. Ciężar dochodzi często do kilkunastu kilogramów. Futro zwierzęcia jest gęste, z połyskujących, sztywnych, ciemnobrunatnych włosów. Sierś jest bardzo podobna do bobrzej, ogon natomiast długi, ścieśniony i szpiczasty w zakończeniu. Na spłaszczonej głowie znajdują się charakterys­tyczne małe uszy - zamykane fałdem skórnym, całkowicie niemal ukryte w sierści.

Wydry pływają i nurkują po mistrzowsku. Równie szybko biegają jednak po ziemi, a ich chód przypomina nieco pełzanie węża. Są to zwierzęta bardzo silne, odważne i pojętne. Tak określa je wielu badaczy, chociaż wydry żyją zazwyczaj na wojennej stopie z człowiekiem, wyrządzając mu duże szkody, których nie pokryje nawet cenne futerko. W okolicy, gdzie zadomowi się wydra, pogłowie ryb spada w zastraszającym tempie.

Wydra na stałe zasiedla zazwyczaj rzeki o brzegach zalesionych. Za mieszkanie służy jej podziemna nora (lub kilka korytarzy) z wylotem pod powierzchnią wody. Zwierzę najzręczniej porusza się w wodzie, ale potrafi wspinać się również na drzewa. W okolicach, które stale zamieszkuje, ma stałe miejsca do wchodzenia i wychodzenia z wody. Gdy rzeka zamarznie, nie przejmuje się tym zbytnio i z równą zwinnością pływa pod lodem. Wydra ma bardzo wyostrzone zmysły i zaskoczyć ją jest naprawdę bardzo trudno. Nie ma ściśle ustalonej pory godowej i dlatego jej młode spotykamy w różnych miesiącach. Ciąża trwa 9 tygodni, przy czym samica rodzi w bezpiecznym legowisku 2-4 młodych wydr.